Sakramento ng Kumpisal
Nakilala natin ang salitang kumpisal bilang isang sakramento ng Simbahan pero sa pangkalahatang kahulugan, ito ay tumutukoy sa pag-amin, pagtatapat, o pagsasabi ng saloobin. Ang sakramento ay tinawag na kumpisal dahil ang pinakamahalagang bahagi nito ay ang pagtatapat ng kasalanan at pagtanggap ng kapatawaran. Pero bakit nga ba kailangang sa pari tayo magkumpisal at humingi ng tawad samantalang sa Diyos tayo nagkasala? Kung susuriin nating mabuti, halos lahat ng mga kasalanan natin ay laban sa ating kapwa at sa sarili: panghuhusga, pakikipag-away, pagsisinungaling, pagnanakaw, pagpatay, pagsasalita ng masakit sa ibang tao. Sa ating sarili, tayo ay nagkakasala sa pamamagitan ng pagkainggit, kawalan ng kasiyahan, pagwasak sa sariling pangalan, karumihan, pagsira sa katawan, at marami pang iba. Bagamat lahat ng ito ay kasalanan sa Diyos, pag-atake din ito sa kapwa at sa sarili. Kung may 50 tao kang nakaaway sa iba’t-ibang lugar, isa-isa mo ba silang pupuntahan para humingi ng tawad? Patatawarin ka ba nilang lahat kung sakali? Kung hindi ka nila patawarin, matatahimik ba ang kalooban mo? Hindi nangangahulugan na malaya ka na sa obligasyong humingi ng tawad kapag napatawad ka na ng Diyos, pero isang katotohanan din na kung totoong tinanggap mo ang kapatawaran ng Diyos, makakapag-umpisa ka na ulit ng panibagong buhay na walang hila-hilang sama ng loob.
Ang pagkukumpisal sa pamamagitan ng isang pari ay pagkakaroon ng “nakikitang” tagapagkasundo sa pag-itan ng iyong sarili, ng Diyos, at ng mga taong napagkasalahan mo. Kung posible man na magawa mong puntahan ang 50 mong kaaway pero hindi ka naman nila pinatawad, makakasiguro ka pa rin na pinatawad ka na ng Diyos basta totoo ang iyong pagsisisi. Lahat ng kasalanan ay laban sa Diyos, kaya kung ano man ang pinatawad o hindi pinatawad sa atin ng ating kapwa, higit pa ring mas mahalaga na malaman natin kung pinatawad tayo ng Diyos o hindi. Ang katotohanan at ang pag-aakala ay magkaiba. Maari mong akalaing abswelto ka na pero hindi ibig sabihin ay ganun na nga! Sinabi ni Jesus sa mga apostol, ang patawarin ninyo ay pinatawad na nga at ang hindi ninyo patawarin ay hindi nga pinatawad. Nangangahulugan na may mga kasalanang hindi basta pinatatawad, at nangangahulugan din na may karapatan ang mga apostol na magpatawad o hindi magpatawad. Ang kapangyarihang ito ang ipinasa ng mga apostol sa matatanda ng Iglesya (Simbahan) at patuloy na ipinapasa sa pamamagitan ng Orden. Ang salitang “matatanda” dito ay hindi tumutukoy sa edad kundi sa katungkulan. Sila ang mga tinatawag natin ngayong “obispo”. Inatasan silang ipagpatuloy ang gawain ng mga apostol at kasama dito ang pagpapatawad ng mga kasalanan. Sa pamamagitan nila, magiging panatag ang loob ng mga mananampalataya na tinanggap nila ang kapatawaran ng Diyos sa mga nagawa nilang kasalanan. Totoong nahugasan na tayo mula sa kasalanan noong tayo ay bininyagan, pero hindi nangangahulugan na hindi na tayo nagkakasala. Hindi “immunity” ang binyag laban sa kasalanan o kaya nama’y lisensya para magkasala. Ito ay sakramento ng pagtanggap sa atin ng Simbahan bilang mga anak niya at bahagi ng Katawan ni Cristo.
Ang sakramento ng Kumpisal o pagbabalik-loob ay itinatag ni Jesus bilang daanan ng biyaya ng kapatawaran, at ng biyayang nagpapalakas sa Cristiano upang lumayo sa tukso at tumanggi sa pagkakasala.
Jholand said,
August 31, 2009 at 1:24 pm
Gusto ko pong mangumpisal. Pero sa tagal ko na pong hindi nangungumpisal, hindi ko na po alam kung ano ang mga proseso at kung kelan po pwedeng mangumpisal sa simbahan. Saka ayos lang po ba kung ililista ko po yung mga kasalanan ko, at basahin po habang nangungumpisal? Gusto ko pong gawin ito, para makasiguro po akong masasabi ko po ang lahat ng mga kasalanan ko. Salamat po.
vanillae said,
September 12, 2009 at 8:54 am
Kahit gaano ka katagal hindi nakapagkumpisal, simple lang ang muling pag-uumpisa. Kung walang regular na oras ng kumpisal sa iyong parokya, makipag-usap ka sa parish secretary para magpa-schedule ng appointment o kaya ay itanong mo kung libre ang oras ng pari (parish priest / parochial vicar) para makapagkumpisal ka sa oras na yun. Pwede mong ilista ang mga sasabihin mo, pero syempre, ikaw pa rin ang magsasabi ng linalaman noon. Tungkol sa proseso, ang una mong gawin ay magdasal sa Espiritu Santo at huwag mo rin kalimutan humingi ng tulong sa ating Ina at Ina ni Jesus para maging matapat ang iyong pangungumpisal. Sunod ay lumapit ka sa pari, sabihing, “Basbasan mo ako Father dahil nagkasala ako.” Sabihin mo kung kailan ka huling nagkumpisal at umpisahan mong sabihin ang mga ikukumpisal mo, simula sa inaakala mong pinakamabigat. Kung natatandaan mo pa, banggitin mo kung ilang beses mo nagawa ang nasabing kasalanan. Pakinggan mong mabuti ang payo ng pari at ang ibibigay niyang gawain sa iyo. Huwag kang mahiyang magtanong kung hindi mo masyadong maintindihan. Yumuko ka o lumuhod habang ginagawad ang pagpapatawad. Magpasalamat sa pari pagkatapos at gawin agad ang ipinapagawa niya. Magpasalamat sa Diyos sa kanyang pagiging maawain at mapagpatawad. Para mas maging kumportable ka, sabihin mo sa pari sa umpisa pa lang na wala ka nang idea kung paano mangumpisal, at humingi ka ng tulong sa kanya na maalala ang mga pagkukulang mo at pagmamalabis.
archie said,
November 17, 2009 at 11:20 am
gusto ko mag kumpisal kaso nga lang po nakalimutan ko po yung dasal yun ako ay nagsisisi pwede po bang pakibigay ang buong dasal po yun salamat
vanillae said,
November 20, 2009 at 4:11 am
Hindi kailangang maging pormal masyado ang paggamit ng mga salita. Kung mas kumportable ka sa pangkasalukuyang gamit ng mga kataga, maaari mong isalin ang panalangin ito sa mas maiintindihan mong wika:
O Diyos ko, ikinalulungkot ko nang buong puso ang pagkakasala ko sa iyo. Kinasusuklaman ko ang lahat kong kasalanan dahil sa takot kong mawala sa akin ang kaharian ng langit at dahil sa takot ko sa hirap ng impiyerno, ngunit lalo pa’t ang kasalanan ay nakakasakit sa kalooban mo, Diyos na walang hanggan ang kabutihan at nararapat na ibigin nang walang katapusan. Matibay akong nagtitika na ikukumpisal ko ang aking mga kasalanan, tutuparin ang parusang hatol at sa tulong ng iyong biyaya ay magbabagong buhay. Amen.
Pinagmulan: http://www.bible.claret.org/Pandesal/2008/banner/dasal.htm#i
mitch said,
November 17, 2009 at 2:23 pm
mgndang gbi po!.. ang relihiyon q po ay katoliko.. aq po ay 20yrs. old n po, ngunit ndi p rin po aq nka2ranas mgkumpisal nais q n po itong gwin dhil sa alm kong sobra n ang aking pagkakasala, humihina po ang aking kalooban, may mga bagay po n lihim n itintago at iyon po ang nakkabigat sa aking kalooban, gusto ko pong lubusan makikilala c Cristo ngunit ndi ko po alam kong paano aq mg ccmula.. gusto ko po sna nang ilang payo mula sa inyo. salamat po!
vanillae said,
November 20, 2009 at 3:59 am
Salamat sa pagtatanong. Isang dahilan kung bakit humihina ang loob mo ay dahil sinusubukan ng Masama na sirain ang mabuti mong mga intensyon. Huwag kang matakot dahil hindi ka nag-iisa; kahit ang mga pari mismo ay nakakaranas na matakot tuwing sila naman ang umaamin ng kanilang mga kasalanan sa harap ng kapwa nila pari. Lahat tayo ay nakakaranas ng ganyan. Pero ang masisiguro ko sa iyo ay ang kapanatagan at kapayapaang makukuha mo pagkatapos ng pagpapatawad sa iyo ng Diyos. Ito ang maimumungkahi ko: sa loob ng tatlong araw ay humingi ka ng tulong sa ating Inang Maria tungkol sa intensyon mong magkumpisal. Sabihin mo sa kanya ang lahat ng nararamdaman mo tungkol dito at tungkol sa iyong sarili habang binabalikan sa isip mo ang mga kasalanang nagawa mo sa loob ng mga taong may isip ka na; at sa hulihan ng bawat pakikipag-usap ay dasalin mo ang 3 Hail Mary at 1 Glory be. Makipag-usap ka sa pari ng inyong parokya at sabihin mo ang intensyon mong magkumpisal at magpatulong ka sa kanya para gabayan ka sa gagawin mo. Inuulit ko, hindi mo kailangang matakot. Huwag mong isipin na lalapit ka sa sakramento ng kumpisal para lang maghayag ng sarili; ikaw ay lumalapit sa Diyos para sa kapayapaan ng iyong kalooban. Ipagdarasal kita.
mitch said,
November 17, 2009 at 2:29 pm
sna po ay makasagot po kayo agd dito, may ilng mga bagay din po kc akong gusto maliwanagan tungkol sa relihiyon ntin, kung minsan sa iba’t ibng tao po n nkakasalamuha ntin iba’t ibang relihiyon e ngkakaroon po ng twist dun sa paniniwala mo, gusto ko po magkaroon ng maayos at masaganang pananampalataya, naniniwala po aq n may iisang diyos c Jesus Christ! salamat po…godbless…
vanillae said,
November 20, 2009 at 4:15 am
Para hindi ka marumihan ng mga maling paniniwala, sikapin mong magkaroon ng mga babasahing “totoong” Katoliko. Kung posible, mas mabuti kung may kopya ka ng Katesismo ng Simbahang Katoliko (Catechism of the Catholic Church). Kung may iba ka pang tanong, susubukan kong masagot.
mitch said,
November 30, 2009 at 3:56 pm
Maraming salamat po sa sagot ninyo, ngayon lang po ako ulit nagkaroon ng pagkakataon mabuksan ang site n ito, marami po kasi ngayon sa isipan kong mga tanong na di ko naman po masagot, katulad ng kung ano po ba talaga ang tamang relihiyon n dapat kaaniban, lahat na lang nagsasabi na sila po ang tama, minsan humihingi n po ako ng sign kay Papa Jesus kung ano po ba talaga, dumadating naman po kaya lang po minsan parang bangungot pabalik balik po sa isipan ko, ang relihiyong ang dating daan, na parang di ko maintindihan kung bakit nga po ba gnun, ok naman po ako dati sa religion ntin pero ngayon confuse po ako bglang ngbgo, iniisip ko naman po kung susunod ako para naman po akong nag pauto doon na itong relihiyon ntin hindi ko pa lubusang nakikilala para talikuran, gusto ko po ng mga advise wla po akong ibang makausap tungkol dito at bka iba naman po ang maging impact sa akin…
mitch said,
November 30, 2009 at 4:04 pm
maraming salamat po sa inyong pag unawa,. madalas po kasing mabigat ang aking kalooban hindi ko n minsan maintindhan ang aking sarili, magtitiwala po ako sa mga sinabi ninyo sa akin… malapit nnmn po ang Christmas gusto ko pong maayos ang sarili ko bago magpasko, tulungan po ninyo akong makaintidi sa dapat kong gawin..
Godbless you po! maraming salamat…
vanillae said,
November 30, 2009 at 10:17 pm
Tungkol sa kalituhan mo tungkol sa tunay na Simbahan, maaaring makatulong sa iyo ang isinulat ko dito na may pamagat na, “Simbahan ng Libro?” Dito ay ipinapakita kung paanong ang tunay na Simbahan ay hindi nabuo mula sa isang libro, kundi ang Libro ang nabuo sa loob ng Simbahan. Hindi mo kailangang maguluhan tungkol dito. Tayo ngayon ay nasa 2009 AD; ang daglat na AD (Anno Domini) ay nangangahulugan “Taon ng Panginoon”. Ibig sabihin, humigit-kumulang 2000 taon na ang lumipas noong tumapak si Jesus sa lupa at itinatag ang kanyang Simbahan sa Bato (Mateo 16:18). Kailangan mo lang maintindihan ang kasaysayan para matukoy kung nasaan ang 2000 taong Simbahang ito.
Tama ka na dapat kilalanin mo ang sarili mong relihiyon at huwag mong isuong sa panganib ang iyong kaluluwa sa pakikinig sa mga sari-saring aral. Hindi tama na naliligaw ka sa sarili mong tahanan at pagkatapos ay kinikilala mo ang pasikot-sikot sa ibang bahay. Maraming mga Katoliko ang handang tumulong sa mga katulad mong matapat na naghahanap sa katotohanan. “Ang naghahanap ay nakakasumpong” (Lucas 11:10).
Lapitan mo rin ang inyong parish priest at sabihin ang mga bumabagabag sa iyo. Patuloy kang magdasal at huwag kang magsasawa kahit ikaw ay mapagod. Hindi ka nag-iisa.
mitch said,
December 2, 2009 at 7:12 am
Unti unti na pong nli2wanagan ang isip ko at nabibigyan po ng pag – asa, wala pa po akong sapat na kaalaman sa pagkukumpisal at komunyon lumaki po ako ng ganito na walang nalalaman patungkol dito, marami pa po akong tanong sana po wag kayong makulitan sa akin, sa mga ritwal po ba natin sa relihiyon advisable po ba un na sundin lahat, ano po ba ang do and don’ts sa pagsamba. Nararamdaman ko po kasing may kulang sa buhay ko, ggraduate n po ako ng kolehiyo dapat po alam ko n ang mga bgay na ito pero hnggng ngayon ganito parin. Nakakahiya naman po pero ito po ang katotohanan, may tanong pa po ako,anon po bang magandang araw ang maaaring magpunta sa parish para po magtanong?maraming salamat po.
vanillae said,
December 3, 2009 at 1:21 am
Ang Eukaristiya o ang tinatawag nating Misa ang pinakamataas na uri ng panalangin at pagsamba natin sa Diyos. Ito ang hindi mo dapat kaligtaang gawin. Tungkol sa ibang mga gawain, may tinatawag tayong mga “debosyon” tulad ng pagdarasal ng Rosaryo, Novena, Way of the Cross, etc. Ang mga ito ay personal na debosyon at ikaw na ang mamimili kung alin ang sa palagay mo ay magagawa mo. Marami rin nagkalat na paniniwala ang mga nagsasabing sila ay Katoliko pero ang mga ginagawa nila ay hindi talaga gawain ng Simbahan, at madalas pa nga ay dini-discourage. Ilan sa mga ito ay ang mga pamahiin sa binyag, sa kasal, sa patay, at sa kung saan-saan pa. Hindi rin gawain ng isang tunay na Katoliko ang magpapako sa krus kapag Mahal na Araw. Hindi rin paniniwalang Katoliko na ang Diyos ay patay kapag Biyernes Santo. Ito ay damdamin lamang ng mga taong naniniwala sa hindi nila nauunawaan.
Bilang Katoliko, ang una mong mga dapat malaman ay ang kahulugan at halaga ng buhay mo, ang relasyon mo sa Diyos at sa Simbahan ni Cristo, ang mga panalanging Katoliko, ang mga Sakramento, at ang mga pamantayang moral. Hindi ito nagagawa sa loob ng apat na taon, na para bang ito ay isang kurso lamang sa eskwelahan. Ito ay panghabambuhay na pagpapalalim sa pananampalataya. Patuloy mo lang hangarin na matagpuan ang katotohanan at lalapit ito sa iyo.
vanillae said,
December 3, 2009 at 1:36 am
Tungkol sa paglapit sa inyong parish priest o sinumang pari sa inyong parokya, nakadepende yan sa schedule nila, kaya mas mabuting itanong mo sa opisina ng parokya. Pwede ka rin lumapit nang diretso sa pari pagkatapos ng Misa araw-araw o kapag Linggo. Basta kung anong oras siya nasa simbahan, huwag kang magdalawang isip na lumapit at magsabi. Maaaring kausapin ka niya sa oras na iyon mismo o magtakda ng araw.
mitch said,
December 3, 2009 at 11:52 am
Ganun po ba, maraming salamat po sa mga advice ninyo, gagawin ko po iyon, sana po ay marami png mkapunta sa blog na ito at mbgyan nang pagkakataon na magtanong po sa inyo katulad ko pong naguguluhan at naghahanap ng mga kasagutan . . . Godbless po! . . . maraming salamat po ulit! . . .
mitch said,
December 3, 2009 at 12:02 pm
may pahabol p po akong tanong e ang mga kapistahan po? ano po bang tamang pananamit ntin sa katoliko?
vanillae said,
December 6, 2009 at 4:41 am
Kahit anong kasuutang malinis at desente ay tama para sa pagsamba, may kapistahan man o wala. Kung paano tayo mananamit sa isang kasalan, ganun tayo dapat manamit sa pagsisimba. Pero hindi ito nangangahulugan na kailangan mong ipilit na makabili ng napakagarang damit kahit wala ka nang makain. Sapat na ang maayos na damit at malinis na puso para dito.
mitch said,
December 9, 2009 at 3:18 am
Salamat po kc po may mga nagsasabi n mahalay daw po ang mga nakapantalon sa mga kababaihan para lang daw po ito sa mga lalaki., paano po ba masasabi na mahalay kung sa ibang tumitingin e maayos naman sa kanila ang pananamit mo pero sa iba hindi? Nacoconfuse lng po aq sa mga nangyayari sa pligid. may knya knyang mundo.hay!..salamat po sa sagot ninyo.godbless you plgi!…nag eenjoy po akong kausap kayo dahil nabibigyan ninyo po ng sagot ang mga katanungan q…
Jholand said,
December 3, 2009 at 9:37 pm
Simula po nung nag comment ako dito lagi ko na po ito binabantayan.
@vanillae
Salamat po sa pag sagot sa comment ko.
@mitch
Salamat din po sa pag share nyo, napakalaking tulong po ng nagawa nyo kasi pati ako ay naliliwanagan narin
vanillae said,
December 6, 2009 at 5:28 am
Salamat din sa iyong pagsubaybay, Jholand.
mitch said,
December 9, 2009 at 5:06 am
sbi po mapalad ang taong gumagawa ng inaakala niyang tama at sbi ninyo po sa itaas ng article,”Ang katotohanan at ang pag-aakala ay magkaiba. Maari mong akalaing abswelto ka na pero hindi ibig sabihin ay ganun na nga!”.. paano po ang paliwanag doon paano pong pagkakaiba, if you confess with your mouth and believe in your heart you will be saved. What does it mean po b, every time po ba na magkakasala ang tao kelangan po niyang mangumpisal sa pari para po mapatawad siya ng diyos? hindi po ba minsan nagkamali tayo at minsan na din pong lumipas yun, minsan po inisip natin kung wag ng sabihin o magsalita sa bagay n un dhil tapos at nakalipas na dahil tapos n saka mukhang maayos nman n po ang lahat ang bagay na un, matatawag po b ung kasinungalingan dahil hindi mo ito sinabi kahit na maayos na sa tingin mo ang lahat at baka ibang isyu nanaman ang maganap. hindi po ba hindi naman lahat ng pangyayari sa buhay mo masasabi mo sa isang tao kahit na gaano mo pa siya kakilala, dahil hindi m naman po alam kong ano ang tunay na saloobin niya sa bagay na un kpag sinabi mo ito sa knya, hindi ba din po si God lng po ang nakakaalam ng lahat ng bagay tungkol sa sarili natin? Pano po ang way ng pagkukumpisal every ano po ba ginagawa ito tuwing magkakasala po ba, pano po kapag di m naman po intensyon na ganun ang kahihinatnan sobrang msama po ba un, ano po yung mga bagay na dapat pong ikumpisal ung mga nagawang kasalanan po ba na napasunod ka sa damdamin mo o ung nging kasalan mo na di mo naman ginusto, na hindi naman po iyon ang kagustuhan mong mangyari?
maraming salamat po!.. naway masagot niyo po lahat ng ito..
gusto ko na pong mahalin at alagaan muli ang sarili ko ngunit hindi ko alam kung paano ako magsisimula, may doubt pa rin po aq ..
sana po ay pagpasensiyahan ninyo ang kakulitan ko sa pagtatanong,
gusto ko po nang gnitong pag uusap.. gbu!…
vanillae said,
December 10, 2009 at 1:08 am
Ang pagiging katanggap-tanggap ng mga bagay sa isang lipunan ay dumedepende sa kasalukuyang kultura. Kaya nga dapat tayong mag-ingat sa kulturang sisimulan nating tanggapin dahil maaaring hindi na tayo makaalis dito kung minsan natin itong papayagan o aayunan. Halimbawa ay ang kultura ng pagpapakita ng mga maselang bahagi ng katawan. Noong una, hindi ito tinatanggap ng mayoridad, pero dahil lagi nang nakikita, ito ay nagiging pangkaraniwan na lamang. Mabuti ang sumunod sa isang kultura, lalo na kung ito ay pambansa, pero ito ay kung hindi lumalabag ang kultura sa moralidad. Sa ngayon, hindi pa natin tanggap na nakapalda ang isang lalaki, pero kung marami na ang gagawa nito, paglipas ng ilang panahon ay ito na ang magiging “normal”. Noon, hindi maganda sa paningin ang isang babaeng nakapantalon dahil nagmumukha siyang lalaki. Isa pa, ito ay lumalarawan sa kagustuhan ng babae na tapatan ang lahat ng kayang gawin ng lalaki. Hindi ito laging mabuti. Pero dahil ito ang fashion ngayon, hindi naman kailangang ipagpilitan mo sa sarili mo na magpalda araw-araw kahit hindi ka naman kumportable. Nasa nagsusuot pa rin iyon. Yun nga lang, kapag ang damit ng babae ay hindi na matatawag na damit dahil sa hindi nito napagsisilbihan ang tunay nitong gamit — ang takpan ang katawan mula sa pwersa ng kalikasan at sa mahalay na pagtingin ng tao — ibang usapan na iyon. Kahit gaano ka kabuting tao, kung ang pananamit mo naman ay nagdudulot ng kasalanan, nasa mali ka pa rin.
mitch said,
December 10, 2009 at 12:37 pm
salamat po meron pa po akong tanong sa itaas ng sagot ninyo sa una ko pong tanong .. salamat po!..